Wie is eigenaar van je domeinnaam?

Je domeinnaam is het enige onderdeel van je bedrijf waar alles aan hangt: je website, je mail, je inloggegevens bij half het internet. En bij veel ondernemers staat hij niet op naam van hun eigen bedrijf, maar op die van de partij die ooit de site heeft gebouwd. Je kunt in twee minuten zelf opzoeken hoe het bij jou staat, zonder in te loggen en zonder het aan iemand te vragen.

Een ding vooraf, want anders leest de rest verkeerd. Dit gebeurt zelden met opzet. Er moest snel een site komen, iemand registreerde het domein even op zijn eigen account om door te kunnen, en daarna heeft niemand er meer naar gekeken. Dat is geen kwade wil, dat is haast. Het punt is alleen dat het zo blijft staan tot iemand het rechtzet, en dat je dat het liefst doet op een moment dat het niet uitmaakt.

01Drie dingen die mensen door elkaar halen

Bij een domeinnaam horen verschillende rollen, en die worden vaak op een hoop gegooid. Het helpt om ze te zien als een huis.

De houder is de eigenaar. Dat zijn de eigendomspapieren. Het administratief contact is wie wijzigingen mag doorvoeren: die heeft een sleutel laten bijmaken. En de nameservers bepalen waar het domein naartoe wijst, dus welke deur er opengaat als iemand aanbelt. Je kunt prima een bureau een sleutel geven. Je wilt alleen niet dat de papieren op hun naam staan.

02Waar je het opzoekt

Elke extensie heeft zijn eigen register, en die registers zijn openbaar. Zoek op je eigen domein, zonder www ervoor.

03Zo ziet dat eruit

Hieronder staan allebei de schermen nagebouwd, met een domein dat iedereen kent. Let bij .nl op de derde stap: SIDN laat de gegevens pas zien nadat je akkoord gaat met hun voorwaarden. Zonder dat vinkje krijg je niets, en dan denk je ten onrechte dat het niet werkt.

Bij nu.nl klopt het zoals het hoort: de houder is DPG Media Group, het administratief contact is een adres van datzelfde bedrijf. Papieren en sleutel liggen allebei op de goede plek. Dat is waar je naar op zoek bent in je eigen resultaat.

04Bij een .com zie je de eigenaar meestal niet

Sinds de privacyregels tonen de registers achter .com, .net en .org de naam van de houder niet meer. In het scherm van apple.com staat bij de eigenaar letterlijk dat de gegevens zijn afgeschermd. Dat is geen storing en het zegt ook niets over of het goed of fout staat.

Wat je bij een .com wel ziet, is de registrar, het land, de datums en de status. En juist die status is interessant. Apple heeft zijn domein op slot gezet: er staat zes keer een verbod op, op verhuizen, wijzigen en verwijderen, op twee niveaus tegelijk. Er kan niets met dat domein gebeuren zonder dat Apple het zelf openzet. Dat slot kun jij bij je eigen registrar ook aanzetten, en het kost niets.

05De echte test is niet de whois

Hier zit de valkuil die bijna niemand ziet aankomen. In het register kan gewoon jouw eigen bedrijfsnaam staan terwijl je er niet bij kunt. De whois toont de eigendomspapieren, niet wie de sleutel in zijn zak heeft. De echte test is simpeler: kun jij zelf inloggen bij de partij waar het domein geregistreerd staat?

Probeer het, en let dan op een detail dat veel mensen pas ontdekken als het te laat is. Het herstelmailadres van zo'n account is vaak iets als info@jouwbedrijf.nl. Draait die mailbox bij dezelfde partij die je buiten wilt zetten, dan kun je niet eens een wachtwoord opvragen zonder hun hulp. Zet daar een adres neer dat losstaat van dat domein.

06Staat het niet goed, dan zet je het rustig recht

Begin met vragen. In verreweg de meeste gevallen is er niets aan de hand en regelt de andere partij het gewoon. Wat je dan nodig hebt heet een verhuistoken: een code die je opvraagt bij de huidige registrar en waarmee het domein naar jouw eigen account gaat, desnoods bij een andere partij.

Neem eerst je DNS-instellingen over, voordat de verhuizing loopt. Dat is de stap die vergeten wordt en die het meeste kapotmaakt. In die instellingen staat waar je mail heen gaat en waar je website staat. Verhuis je zonder ze eerst te noteren en opnieuw te zetten, dan ligt je mail er een halve dag uit terwijl niemand snapt waarom.

Bij een .com of .net levert een verhuizing meteen een extra jaar registratie op, dat is de regel van ICANN. Bij .nl loopt de looptijd via het abonnement bij je registrar; vraag dus even wat er met de einddatum gebeurt. Duur is het in geen van beide gevallen.

07En daarna: sleutel en papieren apart

Staat het eenmaal goed, dan houd je het goed met vier dingen. Het domein staat in een account van je eigen bedrijf. Het herstelmailadres van dat account staat niet op datzelfde domein. Er staat tweestapsverificatie op. En je bureau krijgt toegang als technisch of administratief contact, niet als houder.

Dat laatste is geen wantrouwen, het is gewoon hoe je het regelt met iets waar je bedrijf aan hangt. Je geeft de aannemer ook een sleutel van de voordeur zonder het huis op zijn naam te zetten.

08Wat je onthoudt

Weet je niet hoe het bij jou staat, dan is dat geen slecht teken. Bijna niemand weet het. Zoek je domein op bij het register van je extensie en kijk bij de houder. Dat kost twee minuten en je hebt er niemand voor nodig.

Staat daar een andere naam dan die van jou, en wil je het niet alleen uitzoeken? Laat je website achter bij de marketing check. Dan kijken we mee en zeggen we wat we zien. Hoort je advertentiedata ook bij dit rijtje, dan begin je bij het veld met de betaler.

"Wonder en is gheen wonder." · Editie 022 / 052